دفتر اشعار آسیه پرهیزی

در گالری هنر

با قلب‌های پولکی سیاه

بشریت را به دامن عروسکی 

می‌آویختند 

که برهنگی را شرم می‌دانست 

و می‌خواست مردمی را شاد کند 

که چشمانشان کور بود از 

بارش خون تاب‌های کودکانی 

که لی‌لی‌کنان به تماشای آتش‌بازی 

آمده بودند. 

و پنجره‌هایی که می‌غرید 

از مشت‌های گره‌خورده 

به دور گردن عروسکی 

که آسمان سرخ را نشانه 

و از او طلب رنگین‌کمان می‌کردند.