دفتر اشعار آسیه پرهیزی

تو اگر زن بودی

دلبری بی‌نظیر

به زیبایی گردآفرید

به لطافت بهار

اما در ستیز با سهراب

پیروزی از آن ما بود.

تو اگر زن بودی

می‌خواندی از سپیده‌دم

نکیسا می‌نواخت

و من می‌رقصیدم

به پوچی زندگی.

تو اگر زن بودی

من برایت جفت آدم می‌شدم

از سیب می‌گذشتی

و در بهشت می‌ماندیم

من و تو

دو زن.