وقتی که می خندی
پروانه ای از لبانت می روید
و دشت هایی که دوست دارم
با تو در آن قدم بزنم
در چشمانت سبز می شوند
وقتی که می خندی
آسمان، رنگین کمانش را
به من نشان می دهد
اما وای!
اگر چشمانت را از من بگیری
ابرهای سیاه می گریند
بارانی میشود;جهنمی
که هر رعد ندای هولناک
راندنم به بهشت را میدهد.
دفتر اشعار آسیه پرهیزی 
بیان دیدگاه